zondag 17 augustus 2014

Help wat moet ik met al die courgettes?

Een aantal van mijn volgers hebben een moestuin. En altijd rond deze tijd lees ik wanhopige berichten wat ze nu nog verder kunnen verzinnen om te doen met hun overschot aan courgettes. Deze week zag ik toevallig dat Miriam Beute daar een ebook over had geschreven.

Ik ken Miriam niet persoonlijk, maar omdat het me aansprak stelde ik voor dit blog te schrijven. Dit ebook kan jullie namelijk helpen eens iets anders te maken met courgettes.


Het ebook bevat 16 recepten. Ingedeeld in: inmaken in azijn, sauzen, inmaken in olie en gemengd met. De recepten zijn redelijk eenvoudig ook als je geen topkok bent redelijk eenvoudig te maken.

Klik hier even als je het ebook wil kopen. Eet smakelijk!

donderdag 14 augustus 2014

Hoe dring je klanten het beste superfood op?

Start met vijf redelijk onzinnige vragen:
1. Eet je gezond, maar heb je jouw eigen 'gezondheidsstijl'?
2. Heb je al eens gedetoxed, maar geniet je regelmatig ook van iets lekkers?
3. Houd je van biologische (streek)producten?
4. Zijn slechte suikers en pakjes vol e-nummers bij jou al lang de deur uit?
5. Drink je het liefst dagelijks een (groene) smoothy of juice?

Antwoordcategorie aantal vragen beantwoord met ja (echt niet door mij verzonnen):
0    Het is nooit te laat om te beginnen met goed voor jezelf zorgen;
1/2 Super, je bent goed op weg! Je lichaam is je dankbaar voor het goed wat je
      haar geeft;
3/4 Complimenten! Met deze levensstijl maak je een grote kans je weerstand
      sterk te houden en je lichaam jong. Je doelen komen steeds dichterbij;
5    Jij bent een 100% super foodie. Je leeft en ademt gezondheid en straalt dit uit
      naar anderen. Bedankt dat je een voorbeeld bent!

Superfoodies houden van gezond eten, van lekker eten en het liefst gecombineerd. Daaronder staan dat wat recepten met ingrediënten (superfood) die de winkel graag verkoopt omdat ze een hoge marge hebben. Als je die graag verkoopt moet je dat zelf weten, maar koppel dat niet aan gezondheidseffecten die er niet zijn. Want dan ineens is het niet leuk maar misleiding.

Geen idee wat bovenstaande vragen met je gezondheid te maken hebben. Gezond eten is: onbewerkt, gevarieerd, niet te veel en niet onnodig duur. Als je wil eet je superfood maar denk dan niet dat je daarom gezond eet. Als je geen geld (over) hebt voor superfood is er werkelijk niets aan de hand. Zonder superfood kun je uitstekend gezond eten. Superfood is voornamelijk super voor de winsten van diegene die de superfood verkoopt.

Klik hier voor mijn gratis cursus superfood.

woensdag 13 augustus 2014

Bruggen bouwen is mijn missie!

Deze week was ik uitgenodigd door Karin Leijten, een van de directieleden van Sonnevelt. De aanleiding was mijn blog over het boek superfoods van Jesse van der Velde. Ik schreef in dit blog dat me dat geen goede opleiding leek. Dat was gebaseerd op het feit dat er in het boek een aantal fouten staan, die onverantwoord zijn voor de gezondheid. Het boek is voornamelijk marketing. Dat vind ik geen goede basis voor een opleidingsinstituut. En dan is mijn blog fel, want ik maak me druk als professionals adviezen leren geven die gevaarlijk kunnen zijn. Daarbij gaat het me om de finale cliënt. En uiteraard ook om de professionalisering van het (voedings)vak.

We hebben  het in ons inspirerende gesprek  gehad over onze wederzijdse drijfveren. We vinden allebei belangrijk dat professionals verantwoord worden opgeleid. En daar letten ze ook op bij Sonnevelt. Hoe ze dat doen heeft Karin me ook verteld. Dat is niet iets voor mijn blog, maar ik kan wel met jullie delen dat de manier waarop ze dat doen mij vertrouwen geeft.

Ook hadden we het met elkaar over de manier waarop mensen zich in  sociale media misdragen. Ja, ik kom er toch weer even op terug. Ik voel me er namelijk ongemakkelijk bij dat ik niet anders kan dan mensen blokken. Ik houd van een open inhoudelijke discussie, maar in mijn leven is geen ruimte (meer) voor mensen die zonder enig doel mensen bewust willen kwetsen.  Ik heb dan ook met pijn in mijn hart besloten sneller te blokken. Uiteraard niet als je het niet met me eens bent, wel als je me persoonlijk beledigt (zonder inhoudelijke argumenten).

We hadden het tevens over reflecteren. Reflectie is iets dat een therapeut als het goed is in zijn/haar gereedschapskist heeft zitten. Iets ergens wat van af weten, maakt je nog geen goede coach. Dat is zo waar! En dat zag ik ook zo vaak de afgelopen weken. Ik was af en toe wat stil na al die volslagen onterechte aanvallen van mensen die er niet over na durven of willen denken waarom ze bewust iemand die ze niet kennen zwart maken. Als therapeut heb ik medelijden met deze mensen. In een maatschappij waar liegen en bedriegen regelmatig de norm lijkt te zijn, leren mensen ook niet goed meer om een onderscheid te maken. En respectvol communiceren lijkt een kwaliteit die in de anonimiteit niet meer van belang schijnt te zijn. Tegelijkertijd wijs ik als mens hun gedrag naar mij af. Communiceren doe ik persoonlijk kritisch, maar met respect en anders niet!

Uiteraard hadden we het ook nog over de opleiding superfood. Die gaat niet alleen over superfood maar over aanvullingen op je basisvoeding. Deze opleiding is niet gebaseerd op het boek superfood van Jesse en (veel) beter onderbouwd. Ik heb het lesboek door gebladerd. Ik had het vast langer mogen bestuderen, maar die behoefte voelde ik niet. Ook is toegezegd dat ze nog een keer zorgvuldig mijn blogs over superfood zullen doornemen en mijn relevante opmerkingen mee zullen nemen. Ik kijk nu anders tegen de opleiding aan. Nee ik ben nog steeds geen fan van superfood. Daarom zal ik mensen niet actief een dergelijke opleiding adviseren. Maar afraden zal ik deze opleiding ook niet vanwege de inhoud. Ik heb dit op mijn vorige blog dat ik schreef dat inmiddels ook aangepast.

We vonden het allebei een fijn gesprek. Karin en ik zagen zoveel bruggen die we samen konden bouwen. Op het gebied van opleidingen, maar ook in samenwerking met andere partijen. Concrete plannen zijn er nog niet, maar de kans is groot dat die er uiteindelijk wel zullen komen.  


PS Karin heeft me (uiteraard) niet gevraagd deze blog te schrijven. En diegene die me kennen weten dat ik ook nooit een blog zal schrijven als ik daar zelf niet volledig achter sta.

zondag 10 augustus 2014

Trust me, het gaat werkelijk niet om mij!

De laatste weken heb ik regelmatig met uiterste verbazing naar mijn scherm gekeken. Er zijn mensen die graag helden volgen. Aanvankelijk begreep ik dat werkelijk niet. Ik vind het zelf zo logisch om een advies aan een deskundige te vragen. Als ik been breek ga ik niet naar mijn aardige buurman, maar zoek ik de beste chirurg. Maar ik weet nu dat er andere elementen mee spelen.

Op de eerste plaats klinkt het geweldig als iemand roept dat hij/zij alleen maar geweldige resultaten heeft. Wie zou dat niet willen geloven? Dat wil jij ook. Maar als je even je verstand gebruikt weet je dat  een opgeleid therapeut dit soort belofte nooit zou doen. Je weet dus dan dat je met een marketeer te maken hebt. Geweldig als je wil leren iets te promoten, misschien minder geweldig als het om zoiets belangrijks gaat als je gezondheid. Je zou denken dat feiten dan veel belangrijker zijn. Daarom schrijf ik gratis mijn blog. En dat wekt agressie, want marketeers balen ervan dat ik vragen stel over hun winstgevend marketingconcept. En diegene die betaald hebben voor zo'n gezondheidsopleiding die een marketingopleiding blijkt te zijn reageren furieus. Daar gaat hun investering. 

De reacties volgen een vast patroon. Ze gaan nooit in op mijn inhoudelijke reacties maar vallen mij persoonlijk aan. Ik doe daar niet aan mee. Het gaat mij nooit om de persoon maar om de informatie die wordt verstrekt. En dat kunnen marketeers en hun aanbidders niet geloven maar ik ben dus ook helemaal niet belangrijk.

Ik ben er voor mijn klanten. En soms moet ik mijn tranen bedwingen door mailtjes die ik ontvang. Mensen die enorm verdrietig worden door zogenaamde verkoopinformatie van deze marketeers. Iemand die schrijft dat het in 75% van de gevallen van kanker ligt aan voeding en leefstijl. En dat je dus kanker grotendeels kunt voorkomen door geen vlees te eten. Vreselijk die mensen voelen zich schuldig. Niet die mensen zouden zich schuldig moeten voelen, maar diegene niet gehinderd door kennis van correlatie en causale verbanden die dit in zijn hoofd haalt te communiceren. Want dit is niet waar. 

Of iemand die schrijft dat het boek het kokosoliewonder van Bruce Fin een aanrader is. Hier staat op de voorkant heel groot dat het helpt bij het voorkomen van diabetes, kanker en hart en vaatziekten. Iemand met borstkanker benaderde me dat ze zich door het lezen van dit boek extreem schuldig voelde en dat zij niet de enige was. Wat erg! Het is zeker niet zo dat als ze kokosolie had gegeten ze geen borstkanker zou hebben gekregen. Er is geen causale relatie tussen kokos en borstkanker, maar zelfs als dat zo zijn is er geen enkele reden om je schuldig te voelen. Want als je alles vooraf weet doe je precies wat zou moeten, maar zo werkt het leven toch niet? Dat krijg je ervan als marketeers boeken schrijven. Het gaat dan op de eerste plaats om  omzet en niet om mensen daadwerkelijk te helpen met het beste advies. 

Iemand vroeg me laatst of ik bekend was. Ik heb geen idee, maar eigenlijk vind ik dat ook niet relevant. Ik hoop dat de mensen die onderbouwde informatie over voeding zoeken mij weten te vinden. En dat mensen die daar geen behoefte aan hebben, ook zich zelf niet vervelen met mijn blog. Voor marketeers is mijn blog heel lastig en die adviseer ik met klem het gewoon te negeren. Dat is beter voor je gezondheid :-).

En ja, ook al snappen marketeers dat niet en vinden zij dat dom. Ik ben een idealist en daarom doe ik af en toe iets belangeloos. Zo ga ik morgen naar Sonnevelt om mijn visie te geven op de opleiding superfood van Jesse van der Velde. Ik heb daar zelf weinig belang bij*, maar de toekomstige studenten wel. Wordt vervolgd……

PS
* Het gesprek bij Sonnevelt was prettig en we hadden er wederzijds belang bij :-)

zaterdag 19 juli 2014

Easy Peasy: een aanrader voor jonge ouders!

Vorige week las ik het boek Easy Peasy van Bluebelle

Een prachtig verzorgd boek, waaruit de passie voor koken van de bladzijde springt. Dat spreekt me bijzonder aan. Dat kan jonge ouders enorm stimuleren om er mee aan de slag te gaan. Ook zijn de tips hoe je kinderen al vroeg leert te proeven erg fijn.Het boek is door Claire en Vera geschreven omdat ouders van baby’s en jonge kinderen zo graag hun kind een gezonde start willen geven, maar eigenlijk onvoldoende weten hoe ze dat het beste kunnen doen.


Ze wilden een positief niet belerend praktisch boek schrijven, dat ouders op weg helpt. Een boek dat aanspreekt en waarin groenten al direct de hoofdrol krijgen. Hier zijn ze ruimschoots in geslaagd. Dus (toekomstige) ouders koop dit boek als je je kinderen een goede basis wilt geven.

Er zijn in het boek zeven logische food rules:
·    Gun je kind die goede start: jij legt de basis!
·    Niet vullen, maar voeden
·    Kies voor vers, onbewerkt en suikervrij
·    Green up!
·    Je hoeft niet perfect te zijn, wel goed voorbereid
·    Maak van eten een rustig ritueel: aan tafel!
·    Voorkom emo-eten

In deze regels die in het boek verder helder worden uitgelegd kan ik me uitstekend vinden.  Regels klinken wellicht wat streng, maar dat is zeker niet de toon van dit boek.

Ik toets adviezen ook altijd op voedingswaarden. Dat doen Claire en Vera ook. Gezien mijn achtergrond ben ik daar wat strikter in. Een absolute waarheid is er vaak met betrekking tot voeding niet. In de meeste hoofdlijnen van de dames kan ik me dan ook prima vinden. Zij wilden een leesbaar boek schrijven. Maar ik houd ervan daarnaast ook nog even de puntjes op de i te zetten. Soms misschien een beetje saai, maar ik wil graag dat mensen de allerbeste feiten kennen en daarmee hun eigen keuzes maken.

Alle vetten, niet alleen de goede vetten zoals in dit boek staat maar vermoedelijk anders bedoeld is, zorgen dat de in vet oplosbare vitaminen worden opgenomen. Omega 3 uit lijnzaad wordt slecht omgezet in EPA en DHA en is daarom onvoldoende vervanging voor vis. Geef je kinderen daarom vanaf 1 jaar ook vis. Ik heb niets tegen kokosvet maar voor voldoende omega 3 en 6 zijn de andere vetten vele malen belangrijker, dus let daarop. In het boek staat dat ook wel, maar gezien de kokoshype vind ik het belangrijk dat extra te benadrukken.

Ze vinden dat melk ook vervangen kan worden door andere calciumbronnen. Dat is juist. Alleen besef wel dat de alternatieven echt veel minder calcium bevatten. Als we kijken naar calcium: 1 glas halfvolle melk bevat volgens de NEVO tabel 244 mg. 100 gram rauwe spinazie en dat is zeker voor een kind heel veel, bevat 105 mg. 100 gram gekookte quinoa en linzen bevatten respectievelijk 17 en 23 mg. Dat is dus bij lange na niet vergelijkbaar. Lactose is voor Nederlandse kinderen vaak geen probleem. Voor andere niet-blanke kinderen vormt dit eerder een probleem. Het stukje over sojamelk heb ik in het boek niet goed begrepen. Ik weet niet goed of dat aan mij ligt of dat anderen dat ook anders lezen dan bedoeld is. Daarom toch hierover ook mijn aanvulling. Regelmatig wordt sojamelk als alternatief gekozen door ouders. Jongere kinderen kunnen vaak wel over een melkallergie heen groeien. Over een soja-allergie meestal niet. En omdat soja in steeds meer producten zit wil je kost wat kost voorkomen dat kinderen een dergelijke allergie ontwikkelen.

Met het eten van granen start je volgens het boek  met 9/10 maanden om glutenintolerantie te voorkomen. De grens voor coeiliakie ligt echter rond de zes maanden. Het advies in het boek om er toch wat later mee te starten is ingegeven doordat Claire en Vera de voorkeur geven aan alternatieven met meer voedingswaarden dan brood. Een mooie aanvulling  wanneer je welk voedsel het beste kunt introduceren isgemaakt  door Stefan Kleintjes,o.a. kinderdiëtist.

In het boek staat dat je gezond zou moeten eten vanaf het moment dat je zwanger bent. Ik wil graag benadrukken dat gezonde voeding voor de conceptie ook al van belang is voor je kind. De schrijvers van het boek zullen dat overigens met mij eens zijn. Waarom er tijdens de zwangerschap extra vitamine B wordt geadviseerd weet ik niet. Dit geldt zeker wel voor foliumzuur maar van de andere B-vitamines is mij dat onbekend. In het advies ontbreekt de aandacht voor jodium. Logisch , want daar worden we in Nederland helaas slecht over geïnformeerd. Ik schreef er eerder dit over.

Borstvoeding is echt de beste keuze. Dat staat ook in het boek, maar ik zie dat graag wat meer benadrukt. Als het echt niet kan dan niet, maar we zoeken in Nederland gemiddeld gezien te weinig naar een oplossing. Niet omdat we daar geen zin in hebben, maar omdat de weg naar een lactatiedeskundige nog te weinig bekend is. Eerder schreef ik al dat flessenvoeding een minder volwaardig alternatief is. Borstvoeding wordt gegeven op verzoek en niet volgens een schema. Een baby luistert zo naar zijn/haar eigen honger- en verzadigingsgevoel en leert hierop te vertrouwen. Borstvoeding stopt niet bij negen maanden.  De World Health Organisation (WHO)  adviseert zes maanden exclusief borstvoeding en daarna tot (minimaal ) twee jaar voedselintroductie van vaste voeding naast borstvoeding. Als je meer weten over borstvoeding neem dan een kijkje op de site van Stefan Kleintjes. Ik schreef eerder dit over het boek van Stefan Kleintjes

Met bijvoeding kan je baby net als bij borstvoeding zelf leren kiezen hoeveel vast voeding hij/zij wil eten. Dit verschilt per kind, zowel het tijdstip van starten als de hoeveelheid vaste voeding. Zet je kind (daarom) ongepureerd vast voedsel voor, zodat hij/zij het eten pakt, gaat sabbelen en knagen. Zo kan een baby smaak en structuur leren kennen. Aanvankelijk gaat het nog niet om de hoeveelheid vaste voeding die het kind eet, maar meer om het wennen aan vaste voeding. Dat heeft het voordeel dat het lichaam in het kader van allergie langzaam leert wennen aan al die nieuwe stoffen. Bij gepureerd eten is het moeilijker te voelen wanneer het te veel is en zal een kind zich eerder overeten.

Leer kinderen jong water en/of kruidenthee (zonder suiker) drinken. Prima suggestie! Ik ben zelf dus niet zo’n voorstander van gepureerd eten. 
 Stukjes eten gaat ook over klaar zijn voor ander voedsel dan melk. De theorie is dat als een kind zelf kan zitten, zelf kan pakken en het in de mond kan stoppen de spijsvertering er ook klaar voor is. Meestal valt dit rond zes maanden allemaal samen. Claire en Vera hebben meerdere redenen er wel voor kiezen. De meeste ouders kiezen nu voor kant- en klaar potjes. Dan zijn zelfgemaakte pureetjes uiteraard een betere keuze. Ze kiezen hier ook voor, omdat ze kinderen graag ook al qua smaak in aanraking willen brengen met producten die verstikkingsgevaar kunnen opleveren.

De recepten in het boek vind ik echt leuk en eenvoudig uit te voeren. Goed dat er veel groenten wordt gebruikt. Ik heb persoonlijk, maar dat is nu wel duidelijk, wel een voorkeur voor de niet gepureerde voeding. Dat geldt ook voor fruit. In mijn visie voegt superfood meestal niet veel toe. Dus om het betaalbaar te houden kun je dat net zo goed achterwege laten. Dat is ook een kwestie van persoonlijke smaak als je voldoende geld hebt. En over smaak valt niet te twisten. Eet smakelijk!

Met dank aan Natascha Smoltsak, diëtist in Amsterdam die mee las omdat zij veel meer weet van borstvoeding en de introductie van vaste voeding dan ik.

De eerste versie van mijn blog heb ik aan Claire en Vera laten lezen. Ik was onder de indruk van de professionele reactie van hen. En heb mede daarom hun uitgebreide feedback mee genomen in dit uiteindelijke blog. Wat een prettige samenwerking. Dank je dames! 

Ze zijn al weer met een volgend boek bezig en wie weet als dat past in mijn tijdsplanning lees ik een deel mee. Leuk!