maandag 27 juni 2016

Clean label is dat het nieuwste marketingspeeltje?

Consumenten worden steeds meer gegijzeld door commercie. Enerzijds door mooie maar soms nutteloze boodschappen van de industrie. Anderzijds door foodbloggers die ondernemers zijn en daarom graag niet onderbouwd consumenten bang maken. Uiteraard onder het mom van niet bewezen gezondheidseffecten want dat levert immers veel omzet op en daar gaat het om. Vooral jonge vrouwen zonder voedingskennis trappen in de marketingstreken van foodbloggers.

Clean label wat is dat? Goede vraag! Er is echter geen sluitende definitie. Iets met het weglaten van chemische klinkende of kunstmatige ingrediënten. En producten die weinig ingrediënten bevatten: Michael Polan schreef eerder maximaal 5. En biologisch klinkt voor de consument ook beter*.

Clean label heeft volgens commerciële partijen ook iets met transparantie te maken en daarom stort elke commerciële partij zich hierop. De vraag is echter of de consument echt behoefte aan een clean label. Het lijkt erop dat ze denken dat ze daar aan behoefte hebben omdat ze geen flauw idee hebben hoe voeding wordt geproduceerd. Ook voedselveiligheid is een onderwerp dat consumenten niet begrijpen. En foodbloggers en partijen maken graag gebruik van dit gebrek aan kennis door mensen bang te maken. Ze willen laten zien dat zij in tegenstelling tot de industrie wel begaan zijn met mensen. Verdrietig is dat ze het misbruik van de gezondheid van mensen nodig hebben om hun eigen (commerciële) doelen te bereiken. Consumenten willen echter transparantie om te weten of ze niet voor de gek gehouden worden.

Door transparantie te gebruiken voor eigen doelen houd je de consument eigenlijk wel voor de gek. En dat doet de industrie dan ook door bijvoorbeeld heel vreemd met goedgekeurde e-nummers om te gaan en deze weg te laten. Of door zonder onderbouwde reden achter Foodwatch aan te hobbelen. Maar ze doen dat omdat ze daarvoor aangemoedigd worden door foodbloggers die zich net als de industrie op de eerste plaats door geld laten drijven. Er is echter wel een kennisverschil tussen de industrie en foodbloggers. De industrie leest onderzoek. Foodbloggers roepen maar wat. Kies zelf wat je meer aanspreekt ;) Of nog liever: gebruik je eigen gezonde verstand!

Mijn definitie van transparantie is niet consumenten naar de mond praten. Nee! Consumenten mogen goede producten verwachten waarvan duidelijk is wat ze kopen en dus eten. Maar ook hebben ze recht op uitleg over hoe producten worden gemaakt. En ook aan informatie over voedselveiligheid is een enorme behoefte. Wat is e-nummer en wat is het effect op je lijf? Dit is niet alleen belangrijke informatie voor de consument maar ook voor marketeers binnen de industrie. Laatst sprak ik zo'n marketeer die zei 'dit is een natuurlijk e-nummer.' Deze persoon was hiervan overtuigd maar liet hiermee zien dat hij werkelijk geen idee had hoe e-nummers chemisch in elkaar zitten. Een e-nummer is niet beter als het natuurlijk is. Ooit heel lang geleden wist ik dat ook niet. Ik vond echter als ik een blog had en consumenten wilde informeren me daarin moest verdiepen in plaats van mee kakelen met het sentiment. Want de consument heeft behoefte aan onafhankelijke informatie van inhoudsdeskundigen in plaats van verkooppraatjes van marketeers en zelfbenoemde experts.

Ter verduidelijking twee voorbeelden uit de praktijk: Arla Naturals 100% natuurlijk, 0% rommel en Knorr Natuurlijk lekker. Als eerste de Arla Naturals. Het is zonder rommel. Zijn de eerdere producten van Arla dan vol rommel? Nee uiteraard niet, maar dat wordt wel gesuggereerd. Op het pak staat dat het geen riet- of bietsuiker bevat. Het is gezoet met natuurlijke ingrediënten:druivenextract en stevia. Maar suiker is suiker. In de drinkyoghurt zit zo goed als geen suiker. Dit geldt echter niet voor de halfvolle yoghurt. Daarin zit per 100 ml naast de lactose zo'n 4 gram suiker in de vorm van fruit. Dat is overigens hetzelfde als wanneer zelf fruit toe zou voegen. In de communicatie wordt de suggestie gewekt dat fruitsuiker gezonder is dan biet- en rietsuiker. Dat is echter onzin! Verder is stevia in voeding niet het plantje, maar steviolglycosiden. Dus het e-nummer: E960. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat het e-nummer van stevia beter is dan van aspartaam. Maar dat denkt de consument wel. Dit heeft weinig met transparantie te maken. Transparant was geweest als de consument zou worden uitgelegd dat stevia niet beter is dan een ander e-nummer. Hier wordt de ongeïnformeerde consument 'gewoon' op het verkeerde been gezet. Eerlijk gezegd denk ik dat dit niet ineens bewust gedaan is maar dat dit is veroorzaakt door gebrek aan kennis bij de marketeer.

Ook Knorr Natuurlijk is in mijn ogen een product dat de suggestie wekt dat we bang zouden moeten zijn voor e-nummers. Vol met natuurlijke ingrediënten is vast goed bedoeld maar zegt echt niets. Het woord 'natuurlijk' is warenwettelijk niet beschermd. Dat betekent dat je alles natuurlijk kunt noemen.

Samengevat:
  • industrie informeer je beter in plaats van commerciële bloggers te volgen waar de consument niets aan heeft
  • transparantie gaat om vertrouwen, industrie daar gaat de gemiddelde blogger niet bij helpen aangezien hun verdiensten juist gebaseerd op het creëren van wantrouwen
  • consument gebruik weer je eigen verstand in plaats van mensen met een commercieel belang te volgen
  • eet onbewerkt, gevarieerd en niet te veel
  • laat je niet bang maken.
Mijn ervaring is dat de industrie zich meer inzet om transparant te zijn dan commerciële bloggers. Bij hen ben ik van harte welkom om ze op andere gedachten te brengen. Bloggers willen dat niet, want die zijn bang dat hen dat geld zal kosten.

* Biologisch kijkt niet alleen naar gezondheid maar bijvoorbeeld ook milieu, duurzaamheid etc.

dinsdag 21 juni 2016

Waarom wordt voeding in suikerklontjes geteld?

Ik krijg de laatste weken veel vragen over het tellen van suikerklontjes in onze voeding. Consumenten snappen er niets meer van en dat komt omdat mensen met commerciële belangen het niet begrijpen en het daarom steeds weer verkeerd uitleggen. Dat schept onnodig verwarring. Daarom leg ik het graag nog een keer duidelijk en juist uit.

Verteerbare koolhydraten bestaan uit mono-, di- en polysachariden ( zetmeel). Alle verteerbare koolhydraten worden uiteindelijk afgebroken tot glucose. De mono- en disachariden hebben gemiddeld relatief snel invloed op ons bloedglucose. Zetmeel bestaat uit vele aaneengeschakelde glucosemoleculen. Het wordt eerst afgebroken in kortere ketens en uiteindelijk wordt het pas glucose. Voor onze gezondheid is het van belang dat de pieken en dalen in ons bloedglucose beperkt blijven. Dit speelt vooral een rol bij mensen met insulineresistentie en/of diabetes. Daarom is het van belang om extra op de hoeveelheid mono- en disarachariden te letten. Inhoudsdeskundigen wisten dat uiteraard en hebben er daarom voor gekozen om alleen alle mono- en disachariden mee te tellen als voeding in suikerklontjes wordt gemeten. En dus niet het zetmeel. Je rekent alle mono- en disachariden mee en maakt geen verschil tussen van ‘in nature aanwezig’ en ‘toegevoegd’. Dat doet je lichaam immers ook niet!

Zelf vind ik dat consumenten daar niet mee bezig zouden moeten zijn. Maar omdat er zoveel onduidelijkheid is en er veel foute berekeningen op internet staan leg ik toch uit hoe je dit zelf berekent. Als je een verpakking hebt kijk je bij de voedingswaarden bij koolhydraten, waarvan suikers. Dat is het getal per 100 gram. Dat reken je om naar een portie. Als je niet weet hoe groot een portie is kun je dat opzoeken in de caloriechecker. Een suikerklontje is 4 gram suiker. Dus om het getal in suikerklontjes uit te rekenen deel je dit getal door 4.

Nog even een extra lastigheid is dat lactose niet wordt meegenomen in de berekening omdat dat het relatief een minder zoete smaak heeft en ons lichaam daar dus anders op reageert. De hoeveelheid lactose kun je niet opzoeken op het etiket maar (als professional) wel inschatten.  

Persoonlijk vind ik dit geen goed manier om je voeding te kiezen. Het is een extreem ingewikkelde manier om je verstand dat iedereen heeft uit te schakelen. Een consument schreef van de week: ‘ik vind het erg complex worden,  dus ik houd me maar aan het volgende: zo puur mogelijk (dus onbewerkt) eten kopen, zo min mogelijk suiker toevoegen. Dus eigenlijk gewoon: simpel eten, en een koekje, snoepje, alcohol als traktatie net als vroeger. en alles met mate.' Ja hulde voor deze consument . Zo is het precies. We kunnen ons zelf steeds gekker laten maken door mensen die het zelf ook niet snappen maar ik pleit voor het gebruiken van je eigen verstand.

Alleen naar suiker kijken is te beperkt. Hoe ons lichaam op suiker reageert is naast soort en hoeveelheid koolhydraten afhankelijk van veel meer aspecten zoals  snelheid van eten, bereidingswijze, samenstelling van de hele maaltijd en onze mate van lichamelijke activiteit.

Voor de diehards  toch een paar voorbeelden:

Een volkoren boterham met melk-chocoladepasta
Voedingsmiddel
Per 100 gram
Mono-/di*
Portie
Per portie
Mono-/di*
Aantal
klontjes
Volkoren boterham
1,9 gram
35 gram
0,7 gram
0,2
Chocoladepasta
melk
61, 0 gram
15 gram
9,2 gram
2,3
Totaal
62,9 gram

9,9 gram
2,5
* hoeveelheid mono- en disachariden uit NEVO-tabel

Rolo chocolade & karamel dessert    
Voedingsmiddel
Per 100 gram
Mono-/di*
Portie
Per portie
Mono-/di*
Aantal
Klontjes
Rolo chocolade & karamel dessert
30, 2 gram
 70 gram
21,1 gram
5,3
Geschatte lactose
3, 0 gram

2,1 gram
0,5
Totaal zonder lactose


19, 0 gram
4,7
* hoeveelheid mono- en disachariden van website AH online

Een Evergreen
Voedingsmiddel
Per 100 gram
Mono-/di*
Portie
Per portie
Mono-/di*
Aantal
Klontjes
Evergreen Original Krenten
28 gram
 19 gram
5,3 gram
1,3
* hoeveelheid mono- en disachariden van website Evergreen

Meer weten? Volg dan onze Facebook pagina Sweet Control

dinsdag 14 juni 2016

Liesbeth, bedankt namens de Nederlandse consument voor je alertheid!



Vorig jaar september liet AH in de Allerhande allerlei bloggers aan het woord die onzin communiceerden over de alternatieven van suiker. Na aanhoudende vragen van mij werd online deze rectificatie geplaatst. Maar na twee weken werd deze al weer verwijderd. Vreemd voor een blad met een oplage van ca. 2 miljoen lezers. Ik vroeg wat de reden was. Dat valt niet mee om daarop een antwoord te ontvangen van een bedrijf als AH. Bij persvoorlichting wilde niemand me te woord staan, wel schreven ze een mail zonder zinnige uitleg met de zin: 'Ik vertrouw erop u met dit antwoord van dienst te zijn geweest.' Nee! Ik schreef een stuk voor de inspecteur generaal van de NVWA omdat ik, maar AH zelf ook, wist dat AH in deze Allerhande meerdere malen de wet overtrad. Maar ik wilde er liever uitkomen met AH zelf en daarom stuurde ik mijn stuk niet naar de NVWA, maar een mail naar algemeen directeur Wouter Kolk. Dezelfde middag ontving ik een mail dat drie directieleden graag met me kwamen praten. Ik communiceerde dit niet openbaar omdat ik graag een open gesprek over de inhoud wilde voeren. Mij ging en gaat het niet om het merk AH te beschadigen, maar om correcte informatie naar consumenten. Sterker nog, de aanvallende manier waarop er tegenwoordig op Facebook wordt gesproken over de werkwijze van bedrijven in plaats van met bedrijven spreekt me totaal niet aan en daar wil ik ook niet aan deelnemen. Woorden als ‘meuk’ en ‘vergiftigen’ slaan nergens op en nodigen ook niet uit tot communiceren met elkaar. Maar ik vind het wel raar als een bedrijf inhoudelijke (!) feedback niet serieus neemt.

17 november vond het gesprek uiteindelijk plaats met twee mensen van AH. Mijn insteek was om samen een oplossing te vinden dat consumenten als nog juiste informatie zouden krijgen over suikervervangers. Door het terugplaatsten van de rectificatie of een stuk in de Allerhande. Dat bleek zeker niet het doel van AH te zijn. Wat wel? Geen idee, maar er werden wel wat rare dingen gezegd door de medewerkers. Een van hen van de afdeling kwaliteit van AH zei in beleefde zinnen dat ik niet zo moest zeuren en dat ongeveer de wet volgen goed genoeg was. Ik kan me niet voorstellen (tenminste dat hoop ik) dat AH niet zou weten dat de claimwetgeving heel nauwkeurig komt. Een bedrijf, ook AH, hoort zich aan de wet te houden, maar dat is niet waarom ik met hen sprak. Nee het gaat mij er niet per se om dat ze de wet overtreden (hoewel ik dat raar vind) maar om het feit dat ze de consument fout informeren om meer omzet te kunnen realiseren. Verder vertelden ze dat de wereld verandert en dat ze met de NVWA bespraken dat ze niet verantwoordelijk zijn voor wat bloggers in de Allerhande vertellen. Ik fronste mijn wenkbrauwen en reageerde 'jullie bespreken dus met de NVWA een manier om de wet te omzeilen? Dat kan toch niet waar zijn!' Aan het einde van het gesprek gaf ik aan dat voor mij het doel van het gesprek niet was bereikt, namelijk heldere juiste informatie door AH over suiker en de alternatieven naar de consument en dat ik het gesprek zou laten bezinken.

Die middag schreef ik op verzoek van Voeding Nu voor het decembernummer een stuk over groene stevia dat niet is toegestaan in voeding en waarover in de Allerhande ook foutieve informatie werd verstrekt. Voeding Nu is voor professionals. Ik bleef met de vraag zitten hoe consumenten dan wel goed geïnformeerd zou kunnen worden. Ondertussen zag ik dat het niet eenmalig een Allerhande was met wat fouten maar dat er regelmatig fouten in de Allerhande stonden, op displays in winkels en ook op verpakkingen. Alles voor de omzet, uiteraard onder het mom van gezondheid. Ik ben niet de enige die zich hier enorm aan stoort. Ik word hierin gesteund door veel voedingswetenschappers die zelf echter vaak niet in de positie zitten om hierover met AH te spreken. Ik heb in mijn naïviteit maanden geprobeerd om er samen met AH uit te komen, maar AH wilde er helemaal niet uitkomen.  Ik zette een en ander op een rijtje. Daarom heb ik na maanden pogingen tot overleg 11 maart toch een mail gestuurd met dit overzicht aan de inspecteur generaal van de NVWA met de hoofdvraag of voor AH de wet niet geldt?

Uiteraard is het niet de bedoeling dat iedereen zelf de inspecteur generaal van de NVWA gaat benaderen. Ik deed dat echter bewust omdat ik weet dat mijn blog kritisch wordt gevolgd en vermoedelijk ook wel door de NVWA. Ik weet echter ook dat de NVWA enorme achterstanden heeft en wilde niet dat deze klacht ergens zou blijven steken. Deze week werd ik gebeld. Wat ik me echter niet beseft had was dat wat er concreet besproken is tussen AH en de NVWA vertrouwelijk blijft, tenzij ik de stukken op zou vragen via een WOB-procedure. Dat ga ik echter zelf niet doen. Ik wil namelijk mensen informeren over gezonde voeding en ben geen jurist.

Nog afgezien van de wet is het zo dat een groot bedrijf als AH invloed uitoefent op de gezondheid van Nederland. Maar daar moeten ze ook niet in door slaan. Het is praktischer dat de gemiddelde consument leert weer het gezonde verstand te gebruiken in plaats van als chemicus het voedsel te analyseren. Eet onbewerkt, gevarieerd, meer plantaardig en niet te veel. Dat snappen mensen tenminste en het is niet echt zinvol om te weten dat je kastanjechampignons zou moeten eten om beter te zien. Het is veel belangrijke dat AH zelf zich ook weer met hoofdlijnen bezig houdt door o.a. het extreem gepromote WITTE speltbrood te vervangen voor een volkoren variant. Daarmee overtreden ze niet de wet, maar dragen ze wel bij aan een ongezonder voedingspatroon.

In een mail schrijft de NVWA o.a.: 'Met betrekking tot uw melding over de claimwetgeving kan ik u zeggen dat een inspecteur van de NVWA het heeft onderzocht. Tijdens het onderzoek is er vastgesteld dat er in strijd met de regelgeving werd gehandeld. Door de NVWA zijn er passende maatregelen genomen.' In ons telefoongesprek eerder deze week zei een medewerker van de NVWA 'ook voor AH geldt de wet en meld gerust als je ziet dat ze zich niet houden aan de wet' en 'bedankt namens de Nederlandse consument voor uw alertheid'. Dat geeft voor mij wel aan dat er een 'goed' gesprek is gevoerd met AH. Maar natuurlijk had ik liever de exacte inhoud van dat gesprek geweten nadat ik hier zoveel tijd in heb gestoken ;-)

Leerpunten voor AH:
  • ik sta bij de industrie bekend als deskundig, zeer kritisch maar feitelijk en redelijk
  • ik ben niet tegen merken, wel voor juiste informatie naar consumenten
  • als ik iets meld doe ik dat niet in het wilde weg en denk ik daar zorgvuldig over na
Dan begrijp ik werkelijk niet waarom jullie het zover hebben laten komen. Hebben jullie me zo naïef ingeschat dat als je met wat directieleden zou komen dat je mij dan wel de mond zou snoeren? Zo werkt het niet! 

Dankzij mijn goed onderbouwde kritiek ben ik gelukkig bij de meeste bedrijven wel welkom voor een goed gesprek. En nee, niet om me om te laten praten. Maar wetenschappers en directieleden binnen de industrie zijn ook gewoon mensen en heel wonderlijk maar die vinden het net als andere mensen fijner om een inhoudelijk kritisch gesprek te voeren dan voor een tribunaal (de huidige sociale media) aan een schandpaal genageld te worden. Ik ga in het belang van de consument geruisloos verder met mijn lobbywerk. En soms ook even niet geruisloos om te laten horen dat ik nog besta. Laat vooral horen als je mijn geploeter waardeert.

Aanvulling 16 juni 2016
Dit stukje staat nog maar kort online en meerdere mensen hebben aangegeven dat ze vinden dat ik de info wel via WOB zou moeten aanvragen. Ik ga er nog eens over denken. Eerlijk gezegd lijkt me het inspirerender om een goed stuk over suiker te schrijven voor in de Allerhande.

zondag 12 juni 2016

Suikerverslaving bestaat dat wel?


We eten van alles te veel! Niet alleen van suiker, maar ook het gebruik van vet, eiwit  is te veel. En vergeet hierbij vooral alcohol niet. Doordat we te veel eten ontstaat overgewicht en voelen we ons minder fijn. En hoe fijn is het dan om te lezen dat je problemen verdwijnen als je alleen minder suiker eet en voor de rest niets hoeft te veranderen? Maar zo werkt het helaas niet.

Hoe werkt het dan wel?
Overgewicht ontstaat als we meer eten dan verbruiken gedurende een langere periode. Dat geldt niet alleen voor een teveel aan suiker maar net zo goed aan andere voedingstoffen. Maar de oorzaken van overgewicht beperken zich niet alleen tot teveel eten en gebrek aan beweging. Ook stress en te weinig slaap kunnen het afvallen tegenwerken.

De rol van stress
Kortdurende stress is voor je lichaam geen probleem. Maar blijft de stressprikkel chronisch aanwezig, dan kost het veel energie om telkens weer te herstellen en treedt er uitputting op. Stress en onrust worden door mensen ervaren als vervelend. We zijn geneigd om deze gevoelens weg te drukken door afleiding te zoeken. Hiervoor kan vrijwel elke bezigheid worden gebruikt, bijvoorbeeld slapen, tv kijken, ruzie maken, gokken, drinken of werken. Maar zeker ook eten!

Er is echter nog een verband: de cortisol die bij chronische stress wordt aangemaakt, heeft onder andere als effect dat mensen meer willen eten, vooral zoete, vette en zoute dingen, en dat er meer (buik)vet wordt opgeslagen. In vroeger tijden had chronische stress immers vooral oorzaken als koude en een tekort aan voedsel of water. Ons lichaam wil bij chronische stress graag voorraden aanleggen en daar zorgt cortisol voor. Tegelijkertijd wordt spiermassa juist afgebroken, want die kost energie (en je lichaam wil graag energie sparen als er leeuw aan komt rennen).

De rol van slapen
Slapen heeft op verschillende manieren invloed op iemands gewicht. In de eerste plaats zorgt (over)vermoeidheid ervoor dat mensen minder energie hebben om goed voor zichzelf te zorgen. Daardoor nemen ongezonde gewoontes toe.

In de tweede plaats kan slaapgebrek voor verstoringen in de hormoonhuishouding zorgen. Een effect op de langere duur is dat de lichaamscellen minder gevoelig worden voor insuline. Normaal gesproken zorgt insuline ervoor dat de glucose uit het bloed de cellen in kan. Reageren die cellen niet goed op insuline, dan ontstaan er twee problemen die een slechte invloed hebben op je gewicht:
  1. Je cellen registreren dat er te weinig brandstof is en geven het signaal dat je meer snelle energie moet eten. Je krijgt daardoor zin in zoetigheid en snacks.
  2. De glucose (suiker) die in je bloed zit, kan de cellen niet in en moet dus afgevoerd worden. Je lichaam doet dat door hem om te zetten in vet en op te slaan in je vetcellen. Daarnaast verdwijnt als je bloedglucose te hoog is een deel van het overschot aan glucose via je urine.
Een derde gevolg van slaapgebrek kan zijn dat je minder vrolijk bent. Veel mensen gaan op zoek naar extraatjes voor zichzelf, om de vervelende gevoelens (ook de lichamelijke) te compenseren. Er komen gedachten in ze op als ‘ik heb het verdiend’, ‘ik ben zielig’ of ‘nu ga ik even niet mijn best doen hoor’.

Als je niet weet hoe het mechanisme werkt zou je onterecht kunnen denken dat er sprake is van verslaving. Nu je wel weet hoe dat werkt weet je dat het geen verslaving is maar meer gaat over ‘hoe zorg ik goed voor mezelf’.

Het is fijn om te weten dat je daar zelf (eventueel met hulp) mee aan de slag kunt gaan nu je weet wat het principe is. Kies voor kleine behapbare stappen want dan houd je het ook vol. Ineens alle suiker weglaten is onnodig en daarmee maak je je het jezelf onnodig lastig. Waarmee ik uiteraard niet bedoel dat je zoveel mogelijk suiker moet eten. Voor de meeste mensen is het een goed advies suiker te beperken.

zaterdag 11 juni 2016

Verslaving wat is dat eigenlijk?

Ik zie bijna dagelijks het woord verslaving langskomen. Het lijkt te pas en te onpas gebruikt te worden ook in voeding. Ik heb daarom uitgezocht wanneer er daadwerkelijk sprake is van een verslaving.  Belangrijkste vraag voor mij is of een verslaving iets anders is dan een gedragsprobleem of gewoontegedrag.

Een verslaving is een chronische hersenziekte waarbij het draait om structurele veranderingen in de hersenen en niet om de gedragingen die daarmee gepaard gaan. Als je verslaafd bent raak je steeds meer in de ban van je verslaving, maar het effect duurt steeds korter en je valt steeds harder terug. En om je heen wordt alles steeds grauwer en donkerder.

Het gebruik gaat van: sociaal gebruik, overmatig gebruik, afhankelijkheid en verslaving naar chronische verslaving.

Belangrijke aspecten zijn dus:
  • tolerantie voor de stof: je hebt steeds meer nodig om ontwenningsverschijnselen te voorkomen omdat het aantal receptoren waar de stof op aangrijpt afneemt
  • er treedt afhankelijkheid op van het middel
  • je hebt geen controle meer over je gedrag en het kan dus leiden tot ernstige problemen op je school of werk 
  • je stopt niet omdat dat tot ernstige lichamelijke  ontwenningsverschijnselen leidt 
Bij het gebruik van verslavende middelen geven de hersenen dopamine af. Dat is een stofje in de hersenen dat vrijkomt en zorgt voor de aansturing van de ervaring van blijdschap vanuit het beloningscentrum. Denk daarbij aan  sporten, eten, verliefd zijn. De aanmaak van dopamine kan verminderen door stress of slaapgebrek.

Op de site van GGZ Nederland staat ‘Verslavingszorg is een gespecialiseerde vorm van geestelijke en lichamelijke gezondheidszorg. Verslavingsproblemen bestaan uit gebruik en misbruik van – en de verslaving aan – nicotine, alcohol, drugs, slaap- en kalmeringsmiddelen en gokken.’ Er wordt geen melding gemaakt van voedingsgerelateerde verslaving. Als dat wel zo zou zijn dan zou behandeling plaats moeten vinden onder begeleiding  van een psychiater of psycholoog.

Dit filmpje laat mooi zien wat verslaving is:


In mijn volgende blog leg ik uit of een suikerverslaving bestaat.