maandag 8 december 2014

Liesje leert Lotje en anderen lopen

Liesje leerde Lotje lopen
Langs de lange Lindelaan

Maar Lotje wou niet lopen
Dus leerde Liesje Lotje staan!

In 2005 begon ik met mijn opleiding aan de Hogeschool voor Natuurgeneeskunde. Ik wilde na een aantal vermoeiende jaren iets doen dat me energie gaf. En dat betekende in ieder geval iets heel anders dan ik daarvoor als marketeer had gedaan. Wat ik met deze opleiding ging doen, ik had werkelijk geen flauw idee. Hulpverlener worden was toen nog iets voor anderen. Ik wilde op dat moment alleen maar nieuwe dingen leren die mijn leven zouden verrijken.

Maar ja als je zes jaar lang op vrijdag en zaterdag naar school gaat komt er toch een moment dat je je afvraagt wat je nu echt wil leren. Voeding dat was iets waar ik alles en meer over wilde leren. Ik benaderde daarom Henny de Lint (zeer ervaren diëtist  en docent natuurvoeding) en vroeg of ik haar lessen zou mogen volgen. Dat was de beste beslissing die ik ooit nam! Van haar leerde ik mijn passie voor het vak maar ook het kritisch beoordelen van informatie. Ondertussen leerde ik met vallen en opstaan ook nog eens therapeut worden. Gelukkig wist ik vooraf niet dat ik als natuurgeneeskundige vaak cliënten krijg die regulier te horen hebben gekregen dat ze met hun klachten moeten leren leven en die dus hun laatste hoop op mij hebben gevestigd. Dat was wel heel veel verantwoordelijkheid. En nu? Ik vind die verantwoordelijkheid fijn en mooi dat ik mee mag denken met mensen die ik wellicht toch nog kan helpen met lastige klachten.

In mijn stageperiode startte ik als Lotje, die hulp nodig had van een Liesje als ik dreigde te vallen. Maar ik werd al snel een Lotje die had leren lopen en staan op de Lindelaan. Ik help niet alleen cliënten maar steeds vaker ook (soms zeer ervaren) professionals die door de bomen het bos niet meer zien.

De Linde staat voor geborgenheid, troost en vangt je op. Lindemensen willen graag mensen begeleiden naar zelfstandigheid. De tussenstappen vinden ze het mooiste. Ze hebben soms wel wat moeite met loslaten. Wat overblijft is een onderliggende angst of het wel goed komt, waardoor je wat wiebelig kunt worden. Voel jij je als therapeut ook wat onzeker (over steeds weer nieuwe hypes) en belemmert je dat? Ik snap dat en misschien zoek ik daarom ook keer op keer alles tot in de puntjes uit. Als je daar zelf geen zin in hebt, maar wel graag je cliënten de beste info wil verstrekken heb ik daarvoor een oplossing voor je bedacht. Ik ga starten met het geven van de opleiding 'Adviseren van pure voeding zonder goeroetaal voor de professional'. Voor meer info en je aanmelden kun je hier kijken.

zondag 30 november 2014

Van gifbelt naar tempel kinderen schept verwarring

Vandaag las ik het boek 'van gifbelt naar tempel kinderen'. Kinderen zijn een dankbaar onderwerp. Als je daarbij mensen ook nog bevestigt in alle totaal niet onderbouwde angsten dan weet je dat je een boek schrijft dat goed verkoopt. Maar heb je dan ook iets aan dit boek? Nee, niet als je jezelf goed wil informeren. Of als je nu al door de bomen het bos niet meer ziet.

Ouders die het beste willen voor hun kind kiezen een beter boek. Wil jij wel een goed boek lezen? Koop dan de boeken van Stefan Kleintjes en Bluebelle.

Als je ouder bent wil je niet bang gemaakt worden, maar weten wat je kinderen het beste kunnen eten. En dan moet je ervan op aan kunnen dat de verstrekte info juist is en niet een mening is van iemand die niet verder komt dan het benoemen van schreeuwerige hypes. Jouw kinderen hebben recht op een beter advies. In het woord 'opvoeden' zit niet voor niets het woord voeden. Dat doe je door je kinderen te voeden met pure voeding, maar niet door ze onterechte angsten aan te leren.

Het boek is niet zo helder ingedeeld. Het heeft drie delen maar het is wat onduidelijk waar die indeling precies op is gebaseerd. In het eerste deel van het boek komen allerlei mensen aan het woord, waarvan slechts een enkeling ook weet waar hij/zij over praat. De meeste zijn goeroe's die met de marketing van hun voedselmening geld verdienen. Al die pagina's kun je samenvatten in: 'eet onbewerkt/puur, gevarieerd en niet te veel'.

In het tweede deel wordt uitgelegd wat je wel moet kiezen in de winkel. De keuzes zijn echter subjectief en een zinnige onderbouwing ontbreekt helaas. Er wordt je een angst voor gluten, koemelk aangepraat. Verder verhalen over kleurstoffen, soja en allergenen. Een onduidelijk verhaal over superfood en vetten. Wat je eraan hebt? Geen idee! Ze gebruikt gefilterd water? Tja als je denkt dat water in Nederland gevaarlijk is dan heb je nog veel te leren op het gebied van voedselveiligheid.

In deel 3 komen enkele mensen aan het woord en geeft ze een aantal recepten.

Als je graag meer wil weten over bepaalde voedingsonderwerpen laat je dan niet gek maken, maar volg mensen die wel de moeite nemen om uit te zoeken hoe iets in elkaar zit. Je kunt daarvoor bijvoorbeeld mijn blog voor volgen :-)

vrijdag 21 november 2014

Als directeur van de HEMA zou ik een statement maken!

Sinds vorige week is het Voedingscentrum gestart met de campagne #verleidmeniet. Het doel van deze actie is Nederlanders bewuster maken van het overwegend ongezonde aanbod onderweg en in winkelgebieden. Ik schreef er al eerder eens dit over. Gevraagd is om voorbeelden van verleidingen van ongezonde kassakoopjes via twitter en Facebook te delen. Je zou hopen dat dit soort verleidingen alleen bij voedingswinkels plaats vindt. Maar nee, de HEMA springt eruit. Via sociale media worden ze vaak genoemd als de winkel waar zeer actief ongezonde producten worden aangeboden.

Ik vroeg de kassamedewerker van de week waarom ze dat deed in een tijd van overgewicht. Haar antwoord was dat ze dat verplicht moest doen. Toevallig stond de vestigingsmanager in de buurt en ik stelde de zeer aimabele man dezelfde vraag. Hij was echt heel vriendelijk, maar keek me wel aan of ik van een andere planeet kwam en zei 'dat hoort bij ons verdienmodel'. Ik bleef nog wat aandringen, maar ik kon de man niet bereiken.

De HEMA vind ik een hele leuke winkel, maar deze verkooptechnieken vind ik storend. Het gaat financieel niet goed met de HEMA. Zou het niet leuk zijn om nu juist een statement te maken dat de HEMA er is voor heel Nederland en daarom graag rekening houdt met het feit dat overgewicht een knelpunt is in onze samenleving. En dat ze dus stoppen met dit soort opdringen van voeding. Ik ga dat aan de directie van de HEMA vragen!

Ik heb mijn blog naar persvoorlichting gestuurd. Die hebben helaas niets laten horen.

dinsdag 18 november 2014

Powerfood van model Rens

Eindelijk heb ik het boek Powerfood van Rens Kroes gelezen. Ik denk eerlijk gezegd niet dat veel mensen dit boek zouden kennen als ze niet het zusje van Doutze zou zijn. Als je de media moet geloven doe je jezelf tekort als je dit boek niet kent. In de tussentijd zag ik voornamelijk plaatjes van een meisje dat rond danste in zo min mogelijk kleding en in de media zei dat ze voedingsadvies gaf. Dat riep bij mij veel vragen op. Iemand die goed adviseert is toch iemand die de klant centraal stelt en niet zelf graag in het middelpunt staat, toch? Ondanks al mijn vooroordelen heb ik zoals gebruikelijk het boek met een open maar kritische blik gelezen. Volgens een aantal mensen is zij het voorbeeld voor onze jeugd. Zeker als dat zo is, vind ik het belangrijk dat de inhoud van haar boek juist is.

Rens haar missie is 'ik wil mensen helpen met een gezond eet- en leefpatroon.' De elementen hiervoor zijn: gezonde voeding, voldoende beweging en ontspanning.

Het boek dat er heel mooi verzorgd uit ziet is ingedeeld in de hoofdstukken ontbijt, lunch, diner, snacks, sweets, spreads en drinks. Die Engelse kopjes vind ik niet zo nodig, maar dat is slechts een kwestie van smaak. Voor een aantal recepten heb je een keukenmachine nodig.

Elke dag zou je moeten beginnen met een glas warm water met citroen. Geen idee waarom. Wel goed dat ze adviseert om dit te drinken met een rietje waardoor je glazuur niet wordt aangetast. Cruesli vind ik zelf weinig met gezondheid te maken hebben, omdat wat het recept ook is je er erg veel zoet (in dit geval honing) voor nodig hebt. Als je zo graag mensen goede adviezen geeft, geeft dit een verkeerd signaal. Bij een recept met chiazaad wordt helaas niet gemeld dat je chiazaad moet malen om de voedingsstoffen  op te kunnen nemen. De ontbijtrecepten klinken smakelijk. De helft is gemaakt van redelijk gebruikelijke producten, de andere helft van dure ongebruikelijke producten. Van de zogenaamde gezondheidsclaims die zij doet ben ik niet gecharmeerd. Grote hoeveelheden honing gebruikt ze regelmatig. Maar ook honing is een zoetstof waar je voorzichtig mee om moet gaan. Te veel zoet is 'gewoon' niet goed voor je balans. Verderop schrijft ze dit overigens wel in haar boek.

Ook de recepten voor de lunch en het diner klinken aantrekkelijk maar zijn vaak wel wat complex (en duur) qua ingrediënten.

Rens dineert licht omdat 's avonds de vetverbranding op een laag pitje staat. Ik hoop niet dat ze werkelijk denkt dat je dan eerder aankomt. Je komt aan als je meer kcal eet dan verbruikt, ongeacht het tijdstip dat je eet!

Ik ben niet zo van het kcal tellen maar als je in je snacks veel noten en kokosvet gebruikt is het handig om te beseffen dat je dan ongemerkt best veel kcal eet als tussendoortje. Als je weinig beweegt is dat niet aan te bevelen. De sweets klinken ook heerlijk maar denk niet dat je megagezond bezig bent als je dit eet. Ze hebben veel kcal en passen daarom slecht in ons bestaan en zeker niet dagelijks.

Voor Rens vormen smoothies de basis van haar leefstijl. Niets mis met een sapje, maar besef wel dat het minder vult omdat je sap niet kunt kauwen waardoor inspeekselen niet hetzelfde is als bij vaste voeding.

Het boek bevat een ingrediëntenlijst van haar recepten aangevuld met allerlei claims. Generieke claims zijn alleen goed gekeurd als ze op de lijst van de EFSA staan. Het maakt Rens niet uit wat de wetgeving is. Honing vindt ze heel bijzonder. Dan zie je maar dat gezondheidseffecten ook 'gewoon' een gevoel zijn. De werkzaamheid van honing verdwijnt namelijk boven de ca 42 graden Celsius. Honing in thee doet dus echt niets bijzonders en kun je beter weglaten als onnodig zoet.

Kokosvet noemt ze supergezond! Dat is niet zo! Over zeezout schrijft ze dat dit goed is tegen een hoge bloeddruk. Geen idee waarom ze dat denkt want ook in zeezout zit veel natrium.

Het boek sluit af met een hoofdstuk 'eten als medicijn'. Dat is niet iets dat je nu direct van Rens kunt leren, aangezien ze daar zelf weinig/niets van weet en allerlei hypes na praat zonder te checken of deze ook juist zijn. Nee, van Rens leer je lekker koken. Als je dat combineert met je gezonde verstand en dus in je achterhoofd wel mee neemt dat je niet te veel kcal moeten eten als je niet wil aankomen en ook het zoet beperkt dan is het best een leuk boek.

Als je naar het postuur van Rens kijkt, denk je misschien dat je haar recepten onbeperkt kunt eten. Neem van mij aan dat ze dat niet doet, anders kan ze er niet zo uit zien. Ook van gezonde biologische voeding kom je aan als je daarvan te veel eet.

Kortom: voor trendy kookles ga je naar Rens. Als je een goed voedingsadvies wil hebben of degelijk inhoudelijk advies zoek dan iemand die daarvoor is opgeleid en je daarmee daadwerkelijk kan helpen.

Aanvulling
Ik heb de recepten zelf niet gemaakt. Iemand op Facebook meldt dat er redelijk wat fouten in de recepten staan, zoals te veel zout en/of te weinig water/olie om deeg bat te maken. Voor de beginnend kok lastig, voor de meer ervaren kok wel op te lossen door het gebruik van het gezonde verstand.

dinsdag 4 november 2014

Het schoolontbijt 2014: van mij mag je wel pindakaas eten!

Zoals elk jaar lees ik via sociale media allerlei verhitte standpunten over het Nationaal schoolontbijt. En laat duidelijk zijn dat ik eerder ook niet erg gecharmeerd was van het Nationale schoolontbijt. Maar dit jaar las ik voornamelijk dat hagelslag en pindakaas verboden werden. Ik heb niet veel met verbieden van voeding, een verbod maakt het juist aantrekkelijker. Maar waarom zou je in vredesnaam pindakaas verbieden? Dat vond ik zo gek dat ik diegene belde die het schoolontbijt coördineert. Hij legde uit hoe bepaald wordt wat er wordt gegeten.

Vorig jaar (2013) werd het elfde Nationaal schoolontbijt geëvalueerd. In de voorgaande jaren lag de focus op het verhogen van het aantal ontbijtende kinderen. In de loop van de tijd is dat verbeterd. Eerder kreeg 20% van de kinderen geen ontbijt, nu is dat zo'n 14%. Persoonlijk vind ik dat nog onvoorstelbaar veel! Nu ik deze cijfers ken, begrijp ik beter waarom tot nu toe gezondheid niet op de eerste plaats stond.

Toch ben ik uiteraard ook blij dat er dit jaar wel aandacht is besteed aan gezondheid. Dit komt onder meer door vragen van deelnemende scholen en kamervragen die zijn gesteld. Het Nederlands Bakkerij Centrum (NBC) coördineert het geheel en werkt voor dit project samen met het Voedingscentrum, Jongeren Op Gezond Gewicht (JOGG), de Hartstichting, de Maag Lever Darm Stichting en de Nederlandse Coeliakie Vereniging. Dat een communicatieclubje als JOGG wordt geraadpleegd vind ik zorgelijk. JOGG blijft maar geloven dat bewegen belangrijker is dan voeding voor het voorkomen van overgewicht*. Dat is helaas niet gebaseerd op wetenschappelijke feiten, maar vermoedelijk wel op het feit dat de industrie de aandacht van voeding wil halen. Maar helaas wordt daarbij niet het belang van kinderen gediend. Dat blijkt uit deze onderzoeken: dit onderzoek, dit onderzoek, dit onderzoek en dit onderzoek. Het lijkt me dan ook beter dat alleen inhoudelijk deskundigen in de adviesraad zitten. Ik neem graag de plaats over van JOGG.

Er werden door dit projectteam een aantal speerpunten benoemd:
1. we gebruiken alleen producten uit de categorie voorkeur en uitzondering van het Voedingscentrum en geen producten uit de categorie uitzonderingen. Daardoor verdween wit brood en hagelslag.
2. we voegen fruit toe.

Ik vind het logisch dat het NBC de indeling van het Voedingscentrum gebruikt. Toch vind ik dat daar onlogische keuzes zijn gemaakt. Dit komt doordat het Voedingscentrum op de eerste plaats in kcal in plaats van voedingswaarden denkt. Pindakaas schijnt tot de uitzonderingen te horen en heeft daarom nooit in het schoolontbijt gezeten. Robert Hoenselaar schreef al eerder een blog over de opmerkelijke keuzes van het Voedingscentrum. Dat zelfde geldt voor een notenbolletje terwijl dat toch echt meer voedingsstoffen bevat dan een krentenbol.

Het lijkt er in de media op dat het projectteam hagelslag en pindakaas zou hebben verboden. Dat is niet zo! Het is erg gemakkelijk om te zeggen dat het Schoolontbijt slecht is. En ik kan ook verbeteringen bedenken, maar ik ben alvast blij met de verbeteringen van dit jaar. En ja, andere soorten ontbijten behoren ook zeker tot de mogelijkheden, maar het moet voor scholen ook nog praktisch uitvoerbaar zijn.

Mijn mening over pindakaas
Persoonlijk vind ik pindakaas in het algemeen een uitstekend beleg. Vet is niet eng. Om overgewicht te voorkomen moet je minder kcal binnen krijgen dan je verbruikt. Als kinderen te dik zijn geef ze dan minder frisdrank, snoep, koek en snacks. Maar geeft ze minstens halfvolle melkproducten en nog liever volle melkproducten zodat de in vet oplosbare vitamines kunnen worden opgenomen. Alleen voor oudere kinderen die overgewicht hebben, hebben halfvolle melkproducten wellicht de voorkeur.

Voor diegene die denken dat Pindakaas Light beter is: daar is vet uitgehaald en extra suiker aan toegevoegd. Zelfs een productmanager van Unilever (verantwoordelijk voor andere producten dan pindakaas) was enorm verontwaardigd toen ze dit zag op het etiket. Tja door dit soort geknutsel krijgt het product helaas het Vinkje.

Als Pindakaas wel een onderdeel van het schoolontbijt zou worden, zou wel rekening gehouden moeten worden met kinderen met een pinda-allergie (en de klasgenoten daarvan). Dat is vermoedelijk te complex en daarom is pindakaas wellicht daarom toch een minder geschikt voor een schoolontbijt.

* bewegen is uiteraard gezond, maar is niet erg belangrijk voor het voorkomen van overgewicht. Daarvoor moet je heel erg veel bewegen.