zaterdag 23 mei 2015

Wanneer wordt informeren misleiden? Zegt Foodwatch sorry?

29 mei vindt er een debat plaats tussen de FNLI en Foodwatch. Ik ben benieuwd of Foodwatch het lef heeft excuus aan te bieden voor hun post over Olvarit die onjuist was en veel mensen op het verkeerde been heeft gezet.

Op de website van Foodwatch staat: 'Foodwatch wil er samen met jou voor zorgen dat je recht krijgt op eerlijk, veilig en gezond voedsel. Transparantie in de voedselketen is daarbij een belangrijke voorwaarde. Alleen als volstrekt duidelijk is wat er in ons eten zit, kun je zélf beoordelen wat een gezond en veilig product is. Foodwatch adviseert wel waar je op kunt letten bij je dagelijkse boodschappen.'

Dat klinkt sympathiek. Foodwatch zegt dat ze mensen willen informeren, zodat ze de meest gezonde keuze kunnen maken. Maar is dat wel wat ze doen? Laat ik een concreet voorbeeld nemen. Foodwatch raadt Olvarit af omdat er te veel suiker in zit. Dat zit echter ook in fruit. Dus om die reden Olvarit afraden laat zien dat bij Foodwatch een basiskennis voeding ontbreekt. Regelmatig verstrekken ze ook foutieve informatie over voedselveiligheid. En uitgerekend die organisatie claimt ons te kunnen leren wat goede en veilige voeding is

Iedereen kan een fout maken. Dat hoort erbij. Maar als je ontdekt dat je een fout maakt en deze niet corrigeert dan wordt het dubieus. Zeker als je weet dat je bericht gedeeld wordt door argeloze mensen. Op het moment dat ik dit blog schrijf is de post van Foodwatch over Olvarit op Facebook bijna 3.400 keer gedeeld. Dus 3.400 mensen geloven deze onjuiste info en delen deze met vele andere mensen, waarvan een deel ook zal denken dat deze informatie klopt. Waarom schrijft Foodwatch geen nieuwe post met dat hun informatie helaas niet juist was?

Ik volg Foodwatch maar zijdelings, omdat de communicatie meer op effectbejag is gericht en een loopje neemt met de inhoud. Ook in het verleden schreven ze onjuist over kokos. Die post is na lange tijd verwijderd door Foodwatch. De toenmalig directeur heeft me toen zelfs telefonisch bedreigd, terwijl ik alleen vroeg de juiste informatie te verstrekken. Inhoud leek ook toen niet op de eerste plaats te staan. 

Ik ben het met Foodwatch eens dat er (te) veel vreemde producten op de markt zijn. En er wordt door fabrikanten regelmatig creatief om gesprongen met etiketten. Ik zou ook liever zien dat dit anders zou zijn. Maar door in het wilde weg steeds het woord misleiding te gebruiken informeer je consumenten niet, maar misleid je ze eerder. Zo zou het mooi zijn als Foodwatch vertelt welke voedingsclaims zijn toegestaan en deze uitlegt. Daar hebben consumenten wat aan. Want als ze dit weten kunnen ze ook daadwerkelijk zelf betere keuzes maken. Het Voedingscentrum heeft dat helder op haar website staan. 

De manier waarop Foodwatch communiceert maakt mensen bang voor allerlei soorten voeding. En juist de groep die het moeilijk vindt zelf de betere keuzes te maken zijn daar extra gevoelig voor. Ze haken af en gaan niet gezonder, maar juist ongezonder eten. 'Als Cola minder slecht is dan Olvarit, dan kies ik liever voor Cola'. Uiteraard is dit niet de boodschap die Foodwatch wilde uitdragen. Maar mensen horen graag wat ze willen horen. Gevolg is dat de groep die toch al weinig fruit eet nu ook Olvarit links laat liggen. De 'Rens Kroesen' van deze wereld gebruikten toch al geen Olvarit. Deze post van Foodwatch heeft de gezondheid van Nederland weer een heel klein stapje verslechterd. Olvarit eten is immers beter dan geen fruit eten. En 'gewoon' fruit weer beter dan Olvarit.

De agressiviteit van de communicatie van Foodwatch helpt ook niet heel erg om de industrie te stimuleren naar hen te luisteren. De meeste mensen zijn namelijk niet geneigd om iets met feedback te doen als heel hard op ze ingebeukt wordt. Daarmee krijg je zeker aandacht, maar bereik je verder weinig. Dat is heel onhandig als het je echt om de gezondheid gaat. Want dat kunnen we niet leuk vinden, maar feit is dat de meeste mensen veel producten consumeren uit de fabriek. Dus als deze producten maar een fractie verbeteren is dat al goed voor de gezondheid van Nederland. Dus Foodwatch als jullie het daar echt om gaat, ga dan weer eens 'normaal' praten met fabrikanten in plaats van hun de oorlog te verklaren. Persoonlijk vind ik bewonderenswaardig dat de FNLI nog de moeite neemt met Foodwatch te communiceren.

Ik hoop nog steeds dat Foodwatch consumenten echt wil gaan leren de betere keuzes te maken. En zich dus inhoudelijk verdiept in voeding en voedselveiligheid in plaats van maar lukraak wat te roepen. Ook doe ik een beroep op journalisten. Zij behoren de berichten van foodwatch kritisch te beoordelen in plaats van deze klakkeloos over te nemen.

En last but not least; consumenten (en beginnende professionals) als je graag wil leren hoe je zelf meer gezonde voedingskeuzes maakt kun je uiteraard ook kiezen voor mijn e-cursus. Daar heb je voor een betere voedingskennis meer aan dan aan een maandelijkse donatie aan Foodwatch.

PS
Recent is het team van foodwatch vernieuwd. Wellicht is dat een mooi moment om iets aan hun keuze voor cases te doen en hun manier van informeren te verbeteren. Van mij mogen ze hun campagestijl handhaven als ze die inzetten voor terechte zaken. Ik ben uitgenodigd om kennis te komen maken. Dat waardeer ik altijd. Ik heb geen tijd naar hen toe te gaan, maar ze zijn welkom bij mij.

Ik vind het een pre dat ze op Facebook mijn blog als reactie op hun post over Olvarit hebben laten staan.

maandag 18 mei 2015

Foodwatch: gebruik liever Cola dan fruit. Misleiding?

Vrijdag kreeg ik via Facebook de vraag of dit bericht van Foodwatch juist is. Ik had geen idee waar het over ging, want ik zat op dat moment een heerlijk glas rosé te drinken en reageerde dat ik er later dit weekend naar zou kijken.

Foodwatch schrijft 'In zo'n Olvarit babyhapje zit dus 35% meer suiker dan in Cola'. Zonder dan nog meer details te lezen, besef ik direct dat dit weer eens door iemand is geschreven die niet het verschil weet tussen koolhydraten en glucose. Ik schreef daar eerder deze blog over.

Ook snappen mensen de etikettering niet. Als aan een product suiker is toegevoegd moet dat op het etiket bij ingrediënten (!) worden vermeld. Als bij voedingswaarde staat: koolhydraten waarvan suikers geeft dit aan hoeveel mono- en disacchariden (soort koolhydraat) in een product zitten en zegt dit niets over het feit of er wel geen suiker is toegevoegd.

Het bericht van Foodwatch blijkt te gaan om het product Olvarit Fruitmix appel/ banaan/ druif. Tja in fruit zit suiker. En voor suiker moeten we extreem bang zijn. Dus dan ook maar geen fruit meer eten? En je kind van één jaar liever een glas Cola geven? Doe normaal!

De ingrediënten van deze fruitmix zijn 34% ap­pel, 16% ap­pelsap, 16% ba­naan, 11% sinaasap­pelsap, 11% wit­te drui­ven­sap, 8% ana­nas­sap, 2,5% ta­pi­o­ca­zet­meel, 1,5% rijs­te­bloem, vi­ta­mi­ne C. Per 100 gram bevat het 17 gram koolhydraten, waarvan suikers 14,6 gram en 1,6 gram voedingsvezel. Door het fruit deels te vervangen door sap gaat 0,7 gram vezels per 100 gram fruitmix verloren. In fruit zitten vitamines, mineralen en vezels.

In Cola zit 10,4 gram koolhydraten per 100 gram. Er zitten geen zinvolle voedingsstoffen in. Wel cafeïne en andere onnodige toevoegingen.

Als natuurgeneeskundige ben ik een voorstander van onbewerkte voeding, gevarieerd en niet te veel. Fruit (ook al is dat zoet) voldoet aan mijn criteria. Een fruithapje kun je gemakkelijk zelf maken en dat is ook goedkoper. Voor de smaakontwikkeling is het ook beter kinderen te laten wennen aan losse smaken in plaats van een mix van smaken. Misschien nodigt het de ouders ook direct uit wat meer fruit te eten. Maar is zo'n potje een gevaar voor de gezondheid van je kind? Nee, uiteraard niet! De hysterie waarmee we tegenwoordig met voeding om gaan is een groter gevaar voor volksgezondheid. Daar maakt Foodwatch graag misbruik van. Dat noem ik misleiding. Mensen bangmaken en niet uitleggen wat je dan wel kunt eten is gemakkelijk scoren, maar resulteert steeds meer mensen die de weg in voedingsland kwijt raken. Ik neem dat Foodwatch kwalijk en dat weten ze ook van mij. 

Een baby die borstvoeding krijgt, kan zelf aangeven wat hij/zij drinkt. En luistert zo naar zijn/haar eigen honger- en verzadigingsgevoel en leert hierop te vertrouwen. Dit proces van zich zelf voeden stopt niet bij de overgang naar vast voedsel. Juist met bijvoeding kun je een baby zelf leren kiezen hoeveel vast voeding hij/zij wil eten. Zet je kind ongepureerd vast voedsel voor, zodat hij/zij het eten pakt, gaat sabbelen en knagen. Zo kan een baby smaak en structuur leren kennen. Aanvankelijk gaat het nog niet om de hoeveelheid vaste voeding die het kind eet, maar meer om het wennen aan vaste voeding.

Vaste voeding leren eten is een ontwikkeling die net als leren lopen en praten in stapjes verloopt. Laat kinderen wennen aan verschillende smaken door ze deze aan te bieden, maar dwing ze niet om iets op te eten. Je vindt immers zelf ook niet alles lekker. Varieer met verschillende smaken, kleuren, geuren en texturen. Wat hij/zij lekker eet zal hij/zij proeven en wat niet lekker lijkt niet. Bied je kind 'gezonde' voeding aan.

Een potje fruit heeft niet meer suiker dan fruitpuree dat je zelf aanbiedt. Olvarit (en vermoedelijk andere merken ook) is gepasteuriseerd, waardoor de smaak iets verandert. De structuur verandert iets door het toegevoegde zetmeel en rijstebloem. Daarom leert je kind iets minder goed smaak en structuur te kennen. Het fruit dat in het potje wordt gebruikt wordt strenger gecontroleerd op pesticiden dan los fruit in de winkel. De eisen voor kindervoeding zijn immers strenger. Als je kind af en toe een potje eet, ben je dus niet direct een onverantwoorde ouder.

Leuke en nuttige boeken over voeding voor je kinderen zijn Eten voor de Kleintjes en Easy Peasy.

Samengevat:
  1. Olvarit afraden vanwege suiker slaat kant nog wal;
  2. Zelf gemaakte fruitpuree of los fruit bevat even veel suiker;
  3. Een losse smaak en niet gepasteuriseerd heeft voor de smaak en structuur de voorkeur boven mix van smaken;
  4. Een stukje fruit (vast voedsel) heeft de voorkeur boven een puree.
Ben je door de bomen het bos kwijt door alle hysterische verhalen? Ik heb in een praktische e-cursus op een rijtje gezet hoe je zelf gezonde voeding kiest. 

maandag 11 mei 2015

Egoïstische hobbyist: je negativiteit accepteer ik niet meer

Ja, ik heb me voor het eerst laten verjagen op Facebook. Zoveel negativiteit, het werd me te veel. De aanleiding was dat het me kwalijk genomen wordt dat ik feiten presenteer op mijn manier. Ik ga daar echter graag mee door voor mensen die serieus met het vak bezig willen zijn. Ben je liever een egoïstisch hobbyist, ook prima. Zelfs prima dat je mijn informatie gebruikt. Maar het is niet prima, dat je steeds weer een discussie over mij wilt voeren.

Het grootste deel van de mensen die voedingsadvies geven, hebben werkelijk geen idee waar ze mee bezig zijn. Bangmakerij en lekker trappen tegen de industrie en organisaties als het Voedingscentrum. En uiteraard het eindeloos verbieden van producten om allerlei onduidelijke redenen. Dat noem ik dus  negatief. Het erge is dat diegene die te lui zijn om in kennis voor hun klanten te investeren, zich ook nog positioneren als topdeskundig. Het lijkt erop dat ze ook nog denken dat ze een toegevoegde waarde hebben. Neem van mij aan dat een goede therapeut inhoudsdeskundige is en daarnaast goed kan reflecteren op eigen gedrag. Want dan alleen weet je waar je grens ligt.

En nee, met een jaaropleiding word je geen topdeskundige op Hbo-niveau. Een Hbo-opleiding duurt vier jaar en niet een jaartje. Moet dan iedereen een vierjarige Hbo-opleiding of een master doen? Nee, dat is niet nodig. Ik ken o.a. een aantal gewichtsconsulenten die uitstekende adviezen geven. En daar komen er nog veel meer van. Het is van groot belang dat je weet wat je wel en niet kunt. En dat je zorgt dat je degelijk kunt onderbouwen wat je adviseert. Je kunt je vak bijhouden door een aantal mensen te volgen die wel de moeite nemen het vak feitelijk te volgen.

Ja, het is lastig als ik schrijf dat een theorie niet klopt als je op basis van dergelijke vage verhalen, die niet juist zijn je praktijk hebt gepositioneerd. Dan is het inderdaad veel eenvoudiger iets negatiefs over mij te schrijven, dan over je eigen integriteit na te denken. Dat begrijp ik volledig, maar ik ga daar niet meer in mee. Mensen die dit doen nemen het meestal niet erg nauw met hun integriteit naar hun eigen klanten. Hoe is het mogelijk dat je laat betalen voor flauwekul? Ik begrijp werkelijk niet dat iemand dit normaal vindt en dan ook nog durft te schrijven dat ik negatief ben. Ik ben helemaal niet negatief. Ik probeer de allerbeste adviezen te geven door daar veel tijd in te investeren omdat ik respect heb voor mijn klanten. Dat is een kwaliteit en waag dus nooit meer te zeggen dat ik negatief ben, omdat ik het belangrijk vind de vraagstukken van mij klanten serieus te nemen.

Voor diegene die niets van wetenschap weten. In de wetenschap probeer je altijd onderbouwde (!) argumenten naar voren te brengen waarom iets niet klopt. Je kunt nooit iets bewijzen, hoogstens iets ontkrachten. Dat heet falsificatie. Als je daar meer over wilt weten, kun je even zoeken op Karl Popper, die deze theorie heeft uitgewerkt. In het vervolg is het fijn als je je dus wat meer verdiept in de feiten als je me zo graag negatief wil noemen. Een theorie weerleggen heeft namelijk niets met negativiteit te maken.

Mensen mopperen soms dat ik altijd gelijk wil hebben. Wonderlijk, maar ik ben een van de weinig die dat echt niets uitmaakt. Ik wil graag de best mogelijke informatie boven tafel krijgen en dat praktisch vertalen voor mijn volgers. Tegenargumenten vind ik boeiend. En ik vind het oprecht jammer dat anders denkenden zelden met argumenten komen, maar hun visie zonder onderbouwing op willen dringen. Bij gebrek aan argumenten word ik beledigd en vervolgens wordt vermoedelijk door een gevoel van frustratie gezegd dat ik geen discussie wil. Dat wil ik graag, maar over inhoudelijke argumenten en niet over mij.

Echt niet alles wat ik doe zet ik op sociale media. Ik doe veel achter de schermen. Het zou zomaar kunnen dat ik contacten heb met mensen waarvan je dat niet weet. Dus oordelen over mij zonder me te kennen, bevestigt dat je als therapeut nog heel veel te leren hebt. Want, een goede therapeut oordeelt niet luk raak, maar stelt open vragen.

Ook al wordt dat regelmatig geschreven; ik schrijf zelden over mensen. Mijn informatie gaat over wat die mensen zeggen. Het is handig als je dat onderscheid maakt.

Mijn (nieuwe) spelregels:
  • Ik schrijf voor mensen die juist geïnformeerd willen worden en dat bij voorkeur ook waarderen;
  • Elke inhoudelijk vraag is welkom, maar ik heb niet altijd tijd om er uitgebreid op in te gaan;
  • Egoïstische hobbyisten mogen me (hoewel ik nooit iets aan ze zal verdienen en ze mij wel veel tijd en energie kosten) uiteraard ook volgen, maar worden verzocht discussies over mij niet in mijn timeline te voeren en ook niet met mij. Ik heb dus geen behoefte aan persoonlijk 'opvoedberichten' van mensen die hun eigen klanten non-informatie verstrekken. Die heb ik niet nodig, ik reflecteer al dagelijks;
  • Als je deze spelregels aan je laars lapt word je verwijderd, hopelijk komt het niet zo ver.

Veel mensen gebruiken mijn informatie. Dat mag uiteraard. Het komt echter regelmatig voor dat mensen tegen me tieren, maar daarna stiekem hun informatie aanpassen. Ik ben van nature een aardig persoon, maar dat valt niet mee om altijd vriendelijk te blijven als mensen die me niet eens kennen me maar steeds ten onrechte in een kwaad daglicht stellen. Ik werk extreem hard om alle kanten van voedingsadviezen te belichten en vind het niet prettig om alleen gebruikt te worden als diegene waar je handig je huiswerk van over kunt pennen. Ik ben geen encyclopedie maar een mens. Wat meer waardering maakt voor mij het leven ook wat plezieriger en is dus welkom.

Als je vindt dat je veel aan mijn gratis informatie hebt, zou het fijn zijn als je dat ook laat blijken door iets van me aan te schaffen. Zowel voor professionals als consumenten heb ik diensten ontwikkeld. Even doorscrollen naar beneden. De e-cursus is in eerste instantie gemaakt voor consumenten, maar ook zeker nuttig voor (beginnende) therapeuten die geneigd zijn veel hypes te volgen. Geen behoefte aan een dienst, maar wil je me wel (financieel) helpen, stuur me dan even een mail via uwvoedingalsmedicijn@gmail.com.

zondag 10 mei 2015

Is E450 drie keer zo gevaarlijk als E150?

Een paar weken geleden las ik de volgende zin 'hoe hoger het E-nummer, hoe gevaarlijker'. De afzender meende dit bloedserieus. Daaruit ontstond de grap dat E450 drie keer zo gevaarlijk is als E150*. Dat is dus niet zo! En het is ook niet zo zo dat een hoger E-nummer gevaarlijker is. Dit zegt wel alles over de kennis van voedselveiligheid. Veel blogs staan vol onzin over E-nummers, omdat dat gegarandeerd veel lezers oplevert. Weten die lezers veel dat die blogs niet bedoeld zijn om te informeren.

Wil je graag je gezondheid verbeteren?
  • Zorg dan dat je onbewerkt, volwaardig eet (o.a. genoeg groente en fruit)
  • Zorg voor een goede hygiëne 
Dat is vele malen belangrijker voor je gezondheid als je te fixeren op E-nummers. En als je onbewerkt eet krijg je 'toevallig' ook al minder E-nummers binnen.
En heb je niet eens dat geheimzinnige zwart/rode boekje nodig, dat vol met fouten staat.

Lees hier wat basisinformatie over voedselveiligheid.

Wil je echt iets weten over E-nummers, lees dan dit boek.

PS Zowel E150 als E450 bestaan echt ;)

donderdag 7 mei 2015

Een appelflap, is dat ook superfood?

Gisteren las ik een tweet 'Laat lunchen met een appelflap. Komt vandaag helemaal goed met voorgeschreven twee stuks fruit.' Ik weet heel zeker dat die persoon dat niet dacht. Maar tevens ben ik er van overtuigd dat er een groep mensen is die dit wel denkt. Nee, niet mijn volgers. Maar wel die veel grotere groep mensen die niet met voeding bezig is. En juist die mensen hebben advies nodig. Niet over  superfood, maar over hoe ze eenvoudig gezonde keuzes kunnen maken.

Jammer dat de media dit niet oppakt. Alles voor de lees- en kijkcijfers. Superfood is geen onderwerp voor de 'gemiddelde' Nederlander. Superfood kun je wel goed gebruiken om de marketingtrucs helder uit te leggen. Hoe zou het zijn als in ieder geval de publieke omroep eens wat informatie zou verstrekken over gezonde voeding? En niet het afzetten tegen superfood, maar mensen 'gewoon' leren feiten van fabels te onderscheiden. Niet wat je niet moet kiezen, maar juist wat je wel zou kunnen kiezen.

En inderdaad ook uitleggen (zoals de Keuringdienst van Waarde dat vorig week deed) dat er blogs zijn waarvoor enorme bedragen worden betaald door belanghebbenden. Een blog over superfood kan je 4.000 euro (!) opleveren. Wauw. Ik ga twijfelen. Moet ik dat ook maar gaan doen? We leven in een maatschappij waarin integriteit er niet toe doet. Ik kan wel integer blijven, maar daar betaal ik mijn huis en eten niet mee. Zal ik het nog één keer proberen of integriteit werkt of zal ik ook maar betaald gaan bloggen om te kunnen overleven? Ben jij diegene die mijn blog wel waardeert. Dat kan alleen blijven bestaan als je af en toe ook iets van me koopt. Kijk hier eens of er niets tussen zit voor je. Steunbetuigingen zijn leuk, maar helpen niet om te overleven. En werk je in food: ja ik wil ook graag met jouw bedrijf meedenken. Mijn kracht is dat ik verder kijk dan de bestaande richtlijnen met het doel samen meer te bereiken.

Voor de leken die graag iets praktisch lezen. Een appelflap bevat maximaal één appel, maar ook veel suiker en vet. Een appel bevat ongeveer 50 kilocalorieën, een appelflap 400 kilocalorieën. Dus helaas, een appelflap is geen gezonde vervanger van een appel :-)