maandag 8 december 2014

Liesje leert Lotje en anderen lopen

Liesje leerde Lotje lopen
Langs de lange Lindelaan

Maar Lotje wou niet lopen
Dus leerde Liesje Lotje staan!

In 2005 begon ik met mijn opleiding aan de Hogeschool voor Natuurgeneeskunde. Ik wilde na een aantal vermoeiende jaren iets doen dat me energie gaf. En dat betekende in ieder geval iets heel anders dan ik daarvoor als marketeer had gedaan. Wat ik met deze opleiding ging doen, ik had werkelijk geen flauw idee. Hulpverlener worden was toen nog iets voor anderen. Ik wilde op dat moment alleen maar nieuwe dingen leren die mijn leven zouden verrijken.

Maar ja als je zes jaar lang op vrijdag en zaterdag naar school gaat komt er toch een moment dat je je afvraagt wat je nu echt wil leren. Voeding dat was iets waar ik alles en meer over wilde leren. Ik benaderde daarom Henny de Lint (zeer ervaren diëtist  en docent natuurvoeding) en vroeg of ik haar lessen zou mogen volgen. Dat was de beste beslissing die ik ooit nam! Van haar leerde ik mijn passie voor het vak maar ook het kritisch beoordelen van informatie. Ondertussen leerde ik met vallen en opstaan ook nog eens therapeut worden. Gelukkig wist ik vooraf niet dat ik als natuurgeneeskundige vaak cliënten krijg die regulier te horen hebben gekregen dat ze met hun klachten moeten leren leven en die dus hun laatste hoop op mij hebben gevestigd. Dat was wel heel veel verantwoordelijkheid. En nu? Ik vind die verantwoordelijkheid fijn en mooi dat ik mee mag denken met mensen die ik wellicht toch nog kan helpen met lastige klachten.

In mijn stageperiode startte ik als Lotje, die hulp nodig had van een Liesje als ik dreigde te vallen. Maar ik werd al snel een Lotje die had leren lopen en staan op de Lindelaan. Ik help niet alleen cliënten maar steeds vaker ook professionals die door de bomen het bos niet meer zien.

De Linde staat voor geborgenheid, troost en vangt je op. Lindemensen willen graag mensen begeleiden naar zelfstandigheid. De tussenstappen vinden ze het mooiste. Ze hebben soms wel wat moeite met loslaten. Wat overblijft is een onderliggende angst of het wel goed komt, waardoor je wat wiebelig kunt worden. Voel jij je als gewichtsconsulent ook wat onzeker (over steeds weer nieuwe hypes) en belemmert je dat? Ik snap dat en misschien zoek ik daarom ook keer op keer alles tot in de puntjes uit. Als je daar zelf geen zin in hebt, maar wel graag je cliënten de beste info wil verstrekken kan ik je daarmee helpen.