zaterdag 18 juli 2015

Zijn azo-kleurstoffen gevaarlijk?

Deze week was de week van het E-nummer. Iedereen denkt er iets over te weten. Helaas zijn er maar enkele mensen die er echt iets van weten. Och, maar wat doet dat er nu toe? Hoe hysterischer je reageert en schrijft over E--nummers, hoe meer aandacht je gegarandeerd krijgt. Maar hoe zit dat nu werkelijk met E-nummers? Zijn die echt belangrijk voor je gezondheid? Of is het slechts een lollig onderwerp om je saaie leven wat levendiger te maken?

In het verleden vroegen consumenten om voeding die houdbaar en veilig was. Zo zijn E-nummers ontstaan. Dus niet omdat de industrie gif wilde produceren, maar omdat de consument hierom vroeg. E-nummers zijn per stuk door wetenschappers uitermate goed getest en veilig bevonden bij dieren. Dat betekent niet dat ze voor mensen ook per definitie veilig hoeven zijn. Maar je kunt dit uit ethische overwegingen niet testen met mensen. De interactie tussen de verschillende E-nummers is zo complex en dus onmogelijk volledig te testen. Het is in theorie mogelijk dat de interacties tussen bepaalde E-nummers onwenselijk is.

Maar je hoort toch vaak dat E621 heel ongezond is? Als je iets heel vaak hoort betekent dat niet dat het ook juist is. Wel dat veel mensen kunnen googlen en knippen en plakken op hun pc. Het lijkt daardoor een gigantisch probleem. Maar ik schreef al eerder 'hysterie verkoopt; een smeuïg artikel over een E-nummer geeft veel meer lezers dan een genuanceerd stuk'. Er is een kleine groep (!) mensen die last heeft van E621. Glutamaat (een bestanddeel van E621) zit van nature ook in voeding, zoals bijvoorbeeld tomaten en oude kaas. Dat is chemisch hetzelfde en je lichaam gaat daar wat betreft de E621 ook hetzelfde mee om. Nu zal er in een tomaat meer voedingsstoffen zitten dan in een product dat volledig in de fabriek is gemaakt. Maar dat heeft niets te maken met het E-nummer. Mensen die daadwerkelijk last hebben van E621 moeten ook een tomaat, oude kaas en nog heel veel andere producten vermijden. En voor diegene die het zwart/rode boekje gebruiken. Daar staan nogal wat fouten in. Dat weet de uitgever al heel lang, maar die vindt dat niet belangrijk. Ja boeken over E-nummers zijn big business en verkopen beter als ze over de top zijn.

En wat moet je nu vinden van die azo-kleurstoffen waar Foodwatch ons voor waarschuwt? Eigenlijk niet zo veel. Foodwatch baseert zich op dit onderzoek. In dit onderzoek staat dat het wellicht mogelijk een effect kan hebben en hyperactiviteit kan veroorzaken. Maar misschien ligt het helemaal niet aan die E-nummers, maar aan het feit dat die kinderen (die veel snoep eten) door een gebrek aan volwaardige voeding te weinig zinvolle voedingsstoffen binnen krijgen. Dat zou net zo goed kunnen. We weten dat niet. Er is wel besloten dat deze azo-kleurstoffen met een waarschuwing op het etiket moeten staan. Het lijkt er op dat ze wellicht wel enige invloed kunnen hebben. Maar dat is nog nooit aangetoond. Foodwatch is dolgelukkig dat sommige fabrikanten de azo-kleurstoffen uit snoep hebben gehaald. Dat snoep is hierdoor niet gezonder geworden nu nog steeds niet gezond. Voor je gezondheid is het als consument dus handiger om dat snoep niet te eten in plaats van je als chemicus bezig te houden met iets als E-nummers waar je eigenlijk niets van snapt.

Door al die weinig onderbouwde verhalen zijn veel consumenten bang en raken ze het spoor bijster. Consumenten gedragen zich steeds meer als chemici. Maar is dat nu werkelijk nodig? En zinvol? Nee, weinig consumenten verdiepen zich in de materie en rennen achter spectaculaire verhalen aan. Dat helpt je niet om gezonder te eten en geeft alleen maar stress. Een eenvoudigere oplossing is om te kiezen voor onbewerkte en gevarieerde voeding. Dan hoef je niet de hele tijd allerlei nutteloze berichten over E-nummers te volgen, maar krijg je wel automatisch minder E-nummers binnen (als je dat graag wil). Overigens is een gezond volwaardig voedingspatroon vele malen belangrijker voor je gezondheid dan het al dan niet eten van toegevoegde E-nummers. Gemakkelijk toch?

Ik merk dat de consument het spoor steeds meer bijster raakt. Foodwatch schept verwarring, maar lost niets op. Gisteren (28 december 2016) waarschuwden ze zelfs voor het eten van groente :-( Uiteraard blijf ik graag uitleggen wat je wel kunt eten. Dat is mijn kracht. Daar heb je namelijk in mijn ogen veel meer aan.