woensdag 14 oktober 2015

Ben je eigen goeroe: je weet zelf meer dan je beseft!

De laatste maanden merk ik steeds meer dat mensen niet op zich zelf durven te vertrouwen en daarvoor uit nood dan maar een zelfbenoemd expert volgen. Deze zogenaamde experts zijn er in alle soorten en maten. Zo zijn er die zich storten op het verbieden van een bepaald voedingsmiddel (bijvoorbeeld brood, melk of suiker). Maar er zijn er ook die zich opwerpen als de beste wetenschapper. Niets mis met goede wetenschappers.

Maar wat heb je eraan als ze je bijvoorbeeld willen bewijzen dat aspartaam niet slecht is? Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt niet dat het ongezond is. Maar waarom zou je per se willen dat iemand dat gebruikt? In een gezond voedingspatroon mis je werkelijk niets als je geen aspartaam gebruikt. De beste adviseur is niet degene die jouw pad wil bepalen, maar diegene die met jou mee kan denken hoe jouw voedingspatroon passend bij jouw wensen volwaardig kan worden ingevuld.

Veel adviseurs lijken liever verwarring te scheppen in plaats van uit te leggen hoe het wel in elkaar zit. Je moet ze geloven op hun charisma in plaats op feiten. Vermijd deze adviseurs, want deze mensen helpen je niet om je voedingszelfvertrouwen te verbeteren.

Adviseurs die uitsluitend tegen zijn, missen ook de nuance. Denk hierbij aan diegene die in het algemeen tegen de industrie, tegen bepaalde voedingsmiddelen of tegen andere adviseurs zijn. Waar zouden ze dan voor zijn? Om voedingszelfvertrouwen op te bouwen hoef je niet te weten waar je tegen bent, maar wel waar je voor bent.

Een inhoudelijk debat gaat over feiten en niet over mensen. Je wil immers graag leren hoe iets werkt, niet wie met wie niet wil communiceren. En ook niet wie elkaars vijanden zijn. Dat is irrelevant voor de inhoud.

Als mensen zeer ongebruikelijke claims gebruiken, vraag je dan serieus af wat het doel daarvan is. Gaat het om aandacht krijgen of om de juiste informatie verstrekken? Denk bijvoorbeeld eens aan een claim of suiker wel of niet verslavend is. Gebruik dan je gezonde verstand. Of het nu wel of niet verslavend is, is voor diegene die daarvan houden misschien een boeiende academische discussie maar weinig relevant voor je dagelijkse keuzes. Voor de meeste mensen is het immers gezonder om het suikergebruik te beperken. Dat betekent niet dat je nooit meer iets met suiker kunt eten, maar te veel is niet gezond.

Ren heel hard weg als iemand niet het verschil weet tussen een correlatie en een causaal verband. Dit is lastig voor veel mensen. Maar besef dat dit jammer genoeg ook zo is voor veel wetenschappers. Als je weinig weet van wetenschappelijk onderzoek, gebruik het dan ook niet. Daarmee help je de consument immers niet. Ik zie te vaak dat iemand verwijst naar een onderzoek, zonder eigenlijk echt te weten wat er in dit onderzoek staat. Aan dat soort informatie heb je niets.

Probeer bovenstaande punten te integreren in je eigen intuïtie en dan kom je een heel eind. Iedereen weet dat groenten en fruit gezonder is dan koekjes, snoep en chips. Voor dat besef heb je geen hulp nodig, maar gewoon gezond verstand.

Zoek indien nodig adviseurs die je leren onafhankelijk van hen te opereren. Alleen zelfbenoemde experts willen je afhankelijk maken, terwijl dat echt niet nodig is. Ik leer je persoonlijk liever vissen dan dat ik je vis geef!